ACELE KARAR

Anadolunun ücra köylerinden birinde yaşlı bi amca yaşarmış bu kişinin ismi Ahmet amca imiş Ahmet amcanın dünyada sahip olduğu bi oğlu ve birde at'ı varmış.
Oğlunun ismi Ali ,atının ismiyse Aslanbey'miş
Aslanbey sahibine sadık ve her işi yaptığı için köyün göz nuru olmuş herkes o atı severmiş taki bir gün padişahın bu atı istemesine kadar her şey güzel gitmiş .
Sonunda padişah köye gelir Ahmet amcanın atını ister ancak Ahmet amcanın oğlundan sonra ikinci dostu,arkadaşı bu atmış.
Tabi Ahmet amca atı vermemiş her ne kadar padişah servetinin yarısını Ahmet amcaya bahşetmişsede. Ahmet amca kabul etmemiş.
-insan dostunu satarmı hiç! Demiş.
Günlerden birgün Ahmet amca sabahleyin kalktığında atını ahırda bulamaz ve köylü Ahmet amcayla dalga geçer.
-Bak atı padişaha vermedin onu hırsızlar çaldı! Diye dalga geçmişler.
Ahmet amca.
-Neden hemen hırsızlar çaldı diye kendinize göre karar veriyorsunuz ki! Demiş.
Neyse aradan on beş yirmi gün geçtiğinde at geri döner ve arkasına taktığı bir sürü atla
Köylü şaşırır.
Ahmet amca haklı çıktı derler.
Neyse aradan yine bir on beş yirmi gün geçer ve Ahmet amcanın oğlu Ali sabahleyin atlara
Yem verirken atlar huysuzlaşır ve Ali'ye tekme atarlar.
Köylü yine Ahmet amcayla dalga geçerler
-Bak gördün mü atlar oğluna tekme attı onu sakat bıraktı.
Ahmet amca :
-Vardır bunda da bir hikmet! Der boynunu bükerek gider.
Yine aradan on beş yirmi gün geçer ve düşmanlar yurda saldırır padişahın emriyle eli silah tutan herkes toplanıp askere götürülür bir tek Ahmet amcanın oğlu ali kalıncaya kadar . Çünkü Ali silah tutamaz sakattı.
Tabi yine köylü Ahmet amcanın yanına gelir ve özür dilerler.
-Bizim evlatlarımız gittiler belki şehit düşecekler. Şehit düşmese bile esir düşecekler ama senin oğlun sakatta olsa yanında işte! Derler ve hepsi Ahmet amcadan özür dilerler.